در این بین

مانند درختی که به خود می‌نازد
آخر غم تو کار مرا می‌سازد

می‌آید و یک شهر‌ دلش می‌لرزد
پاییز مرا یاد تو می‌اندازد

 

 

Category: رباعی
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.You can leave a response, or trackback from your own site.